Informujemy naszych szanownych Klientów ,że z dniem 03.12.2007 roku Oddział Celny będzie pracował w godzinach 7:15 – 15:15 .Wszystkie zgłoszenia celne przyjęte do powyższej godziny będą realizowane aż do zakończenia .

Agencja Celna wychodząc naprzeciw oczekiwaniom naszych klientów będzie obsługiwała towary w procedurze uproszczonej ,aby zachować płynność realizacji obrotu towarowego z zagranicą .Sertdecznie zapraszamy

Ostatnio nasiliły się kontrole podatkowe nieujawnionych źródeł dochodów. Praktycznie co dzień otrzymujemy telefony od czytelników z pytaniami, jak powinni się zachować podczas tych kontroli. Pytania dotyczą przede wszystkim specjalnej ankiety opracowanej przez organy podatkowe, którą urzędnicy każą wypełniać podatnikom.

Ta ankieta nazwana została informacją w sprawie poniesionych wydatków i źródeł dochodu za konkretny rok. Dokument ten nie dziwiłby nikogo, gdyby nie to, że sporą jego część zajmuje pozycja poświęcona wydatkom konsumpcyjnym i nabytkom majątkowym podatnika. Trzeba w niej podać np. wydatki na telefon, gaz, środki czystości, odzież, meble, dywany, na leczenie, usługi turystyczne, zakup dzieł sztuki, wyrobów ze złota i srebra itp. Biorąc pod uwagę fakt, że kontrole takie dotyczą zazwyczaj zdarzeń odległych w czasie, trudno spodziewać się, aby podatnicy pamiętali, ile wydali w danym roku na płyn do naczyń czy ubrania. Tym bardziej trudno o jakiekolwiek rachunki potwierdzające wysokość poniesionych wydatków.

– Urząd prowadzi wobec mnie kontrolę w zakresie nieujawnionych dochodów. Zdaniem urzędu nie miałem wystarczających środków, jakie wykazywałem w rocznych zeznaniach, aby za gotówkę kupić mieszkanie. Mam jednak potwierdzenia z banków, że posiadałem wystarczające oszczędności, aby mieszkanie kupić. Czy mając takie dowody muszę wypełniać ankietę urzędu – pytał nas jeden z czytelników. Odpowiedź na to pytanie brzmi – nie. Mając dowody potwierdzające posiadanie wystarczających środków, np. na kupno mieszkania, ankiety wypełniać nie trzeba. Takiego zdania są eksperci.

Podatnik w ślepym zaułku

Wypełnianie przez podatników szczegółowych ankiet na pewno ułatwia pracę fiskusowi. Nie jest jednak uzasadnione. Taką opinię wyraża dr Tomasz Nowak, ekspert z departamentu prawa podatkowego kancelarii Grynhoff, Woźny i Wspólnicy.

– Jeśli urząd uważa, że podatnik nie ujawnił dochodów, to powinien przedstawić na to dowody. W przypadku postępowania w sprawie dochodów nieujawnionych, są to dowody na wydatki, jakie poniósł podatnik, np. na kupno domu, samochodu. Ciężar dowodu spoczywa tu na organie podatkowym – argumentował dr Tomasz Nowak.

Według niego fiskus może wezwać podatnika do wyjaśnienia źródeł finansowania jego wydatków, ale tylko tych, na których poniesienie przedstawił podatnikowi dowody.

– Jeżeli podatnik wykaże m.in., że miał oszczędności z lat poprzednich, to postępowanie powinno się zakończyć. W takiej sytuacji urząd nie powinien żądać od podatnika wypełniania specjalnej ankiety, w której podatnik miałby wskazywać inne wydatki, jakie poniósł w badanym okresie – uważa nasz rozmówca.

Jednocześnie dodaje, że wzywanie podatnika do wypełniania omawianych ankiet jest nieuczciwe. Sprawy o nieujawnione dochody mogą dotyczyć spraw odległych w czasie. Podatnicy zwykle nie pamiętają, jakie wydatki ponieśli na wyżywienie czy koszty wyposażenia mieszkania. Rzadko kto trzyma dokumenty potwierdzające takie wydatki. Podatnik nie ma zatem możliwości rzetelnego wypełnienia takiej ankiety.

Organ musi obalić dowody…

Kontrola w zakresie nieujawnionych źródeł dochodów ma charakter kompleksowy – organ ustala wysokość przychodu na podstawie wszelkich znamion zewnętrznych.

Temu służy – jak wyjaśniła Katarzyna Bieńkowska, doradca podatkowy z Kancelarii White & Case – m.in. drobiazgowe weryfikowanie wydatków, przychodów i oszczędności, wskazanych w ankietach poprzez porównywanie wysokości wydatków z uzyskanymi przychodami (opodatkowanymi i zwolnionymi) oraz analiza zgromadzonych zasobów finansowych. W przypadku ustalenia, że poniesione wydatki przekraczają źródła przychodów oraz zgromadzone wcześniej oszczędności, organ może przyjąć, że różnica stanowi przychód pochodzący ze źródeł nieujawnionych lub nieznajdujący pokrycia.

– Problemem nie jest zakres żądanej informacji, ale zapewnienie ochrony danych (organy są uprawione do ujawniania danych z kontroli, gdy np. leży to w interesie społecznym) oraz faktycznie całkowite przerzucanie ciężaru dowodu na podatnika. Jeżeli strona wskaże lub chociażby uprawdopodobni źródło przychodów, np. z oszczędności, z którego pokrywane były wydatki, to na organie podatkowym powinien ciążyć obowiązek obalenia takiego dowodu. Tymczasem z praktyki wynika, że organy dążą do określenia jak najwyższej kwoty zobowiązania, a aktywny udział podatnika w kontroli tylko osłabia jego argumentację na dalszych etapach postępowania – podkreśliła Katarzyna Bieńkowska.

Jej zdaniem, ujawnienie zastrzeżeń powoduje, że kontrolujący po prostu naprawią błędy, nie zmieniając jednak swoich zamiarów. Co gorsza, aż do wydania decyzji przez urząd, podatnik nie zna argumentów będących podstawą rozstrzygnięcia. Dopiero więc w postępowaniu odwoławczym będzie mógł skutecznie kwestionować ustalenia kontroli.

…ma też prawo żądać danych

W postępowaniu dotyczącym opodatkowania dochodów nieujawnionych organy podatkowe wymagają od podatników dwóch rodzajów oświadczeń: deklaracji majątkowej oraz oświadczenia majątkowego.

Tomasz Hatylak, doradca podatkowy w Kancelarii Prawnej GLN, wyjaśnił, że deklaracja jest formą wyjaśnień podatnika, natomiast oświadczenie majątkowe jest składane pod rygorem odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań, co oznacza, że podatnik może w deklaracji majątkowej podawać informacje w pewnym przybliżeniu, natomiast oświadczenie majątkowe musi zawierać precyzyjne dane.

– Informacje dotyczące wydatków osobistych podatnika (konsumpcja) mają wpływ na wysokość podatku z tytułu dochodów nieujawnionych. Podatnicy powinni wykazywać wszelkie dane, które są w stanie udokumentować lub uwiarygodnić – radził Tomasz Hatylak.

Jak podkreślił, należy pamiętać o tym, że organy podatkowe mogą weryfikować prawdziwość podawanych informacji również poprzez kontrolowanie dochodów osób wskazanych jako darczyńcy lub członków rodziny podatnika.

Zatajenie przed fiskusem dochodów jest niezgodne z prawem i jeśli podatnicy nie wykazują wszystkich dochodów do opodatkowania, powinni być ukarani. Tego kwestionować nie można. Jednak fiskus powinien wierzyć podatnikowi i traktować go podczas kontroli – nawet jeśli jest to kontrola w zakresie nieujawnionych źródeł dochodów – jak równego partnera. Powinien wymagać, ale także dawać wiarę dowodom przedstawianym przez podatnika, a nie zmuszać go do wypełniania specjalnych ankiet. Nie można z góry zakładać, że każdy podatnik to oszust.

POSTULUJEMY

Organy podatkowe, które od lat próbują poprawić relacje z podatnikami, powinny przy kontrolach dotyczących nieujawnionych źródeł dochodów prosić o dokumenty potwierdzające uzyskane dochody, a nie nakazywać wypełniania podatnikom specjalnych ankiet.

Nadal są one relatywnie mocne, mimo że złoty w końcu dnia stracił do euro i do dolara. Nie jest to ciągle takie osłabienie, które sygnalizowałoby exodus kapitału zagranicznego. Wygląda to ciągle tak, jakby gracze cierpliwie czekali na koniec światowych zawirowań, żeby spróbować szybko umocnić naszą walutę. Dzisiaj jednak nadal będziemy podążali za kursem EUR/USD.

GPW poszła w poniedziałek rano drogą wytyczoną przez giełdy azjatyckie i europejskie. Indeksy od otwarcia spadały po około 3 procent. Potem rynek naśladował to, co działo się w Eurolandzie, który z kolei wpatrywał się w japońskiego jena. Popołudniowe wzmocnienie giełd europejskich (jen zaczął się wreszcie korygować) przez pewien czas nie miało wpływu na nasz rynek. W pewnym momencie indeksy spadały po blisko 4 procent, a MidWig nawet mocniej.

REKLAMA Czytaj dalej

Oczywiste jednak było, że jeśli korekta na rynku jena będzie trwała to i nasz rynek zmniejszy skalę spadku. Tak się też w końcu stało. Na godzinę przed rozpoczęciem sesji w USA, kiedy indeksy w Eurolandzie zaczęły wyraźnie odbijać, obóz byków przycisnął pedał gazu i nasze indeksy też (opornie) ruszyły na północ. Zakończyliśmy sesję spadkiem o „tylko” 2 procent, ale sytuacja techniczna znacznie się przez to pogorszyła. Obrót był duży, co nie jest dla rynku korzystne, ale o niczym nie przesądza.

Wczorajsze zakończenie sesji w USA nie powinno mieć dzisiaj dla GPW najmniejszego znaczenia. Nadal wszyscy będą wpatrzeni w Azję, a tam przecież rozpoczęła się korekta. Rynki w Eurolandzie są też już technicznie wyprzedane, więc i tam indeksy ruszą do góry. Poza tym wszyscy będą czekali na odbicie w USA, a to będzie zwiększało popyt. Nie wyobrażam sobie, żeby fundusze nie doprowadziły dzisiaj na GPW do mocnego odbicia. Zależy im przecież bardzo na uspokojeniu nastrojów. Gdyby wzrost był niewielki (mniejszy od 2 procent) to źle by rynkowi rokowało. Jedno jest pewne i o tym trzeba pamiętać – mamy teraz do czynienia z rynkiem day-traderów spekulujących w bardzo krótkim okresie (w czasie sesji lub co najwyżej kilku sesji). W żadnym razie nie jest to rynek inwestora. On powinien stać z boku.

Trybunał nie ograniczył skutków swojego wyroku w czasie, co oznacza, że polskie przepisy były sprzeczne z prawem UE od czasu wstąpienia Polski do UE 1 maja 2004 roku aż do ich zmiany od 1 grudnia 2006. Podatnicy będą mogli się zwrócić do fiskusa o zwrot bezprawnie pobranej w tym czasie, “nadpłaconej” akcyzy. “Dane opodatkowanie można uznać za zgodne z art. 90 (Traktatu UE – PAP) tylko (jeśli) wyklucza w każdym przypadku opodatkowanie przywożonych produktów w wyższym stopniu niż produktów krajowych oraz w związku z tym nie wywołuje ono w żadnym razie dyskryminujących skutków” – ogłosił Trybunał.

Zdaniem sędziów, “prawo wspólnotowe sprzeciwia się podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy używane starsze niż dwa lata, nabyte w państwie członkowskim innym niż Polska, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w Polsce”.

Ministerstwo Finansów nie podało w przeddzień orzeczenia, jaka może być wysokość ewentualnych zwrotów. Informuje jednak, że w 2006 roku sprowadzono do Polski ponad 816 tys. pojazdów, za co pobrano ponad 725 mln zł akcyzy. W 2005 roku sprowadzono 870 tys. samochodów, za co pobrano 843 mln zł akcyzy. Od maja do końca 2004 roku było to 811 tys. samochodów i pobrano 934 mln akcyzy.

Od 1 grudnia zmieniły się przepisy i podatek akcyzowy nie rośnie już wraz z wiekiem pojazdów. Nie zależy też od tego, czy pojazd był sprowadzany z zagranicy, czy kupowany w kraju. Samochody o pojemności silnika do 2 tys. cm sześć. objęte są akcyzą w wysokości 3,1 proc., a pojazdy o większej pojemności – 13,6 proc. Wcześniej takie stawki obejmowały tylko sprowadzane samochody roczne i dwuletnie.

Sprawa trafiła do Luksemburga dzięki Maciejowi Brzezińskiemu, który w 2004 roku kupił w Niemczech używanego volkswagena golfa, rocznik 1989, i zakwestionował naliczoną akcyzę – 855 zł. Odwołania do Izby Celnej w Warszawie nie przyniosły rezultatu, więc Brzeziński zaskarżył decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE o wyjaśnienie zgodności polskich przepisów z unijnym prawem.

Niespodziewany kryzys naftowy na linii Moskwa-Mińsk może być dla Polski wyjątkową szansą. Jeśli nasi politycy umiejętnie pograją, mogą sporo wygrać.

Pamiętajmy, że wstrzymanie dostaw rosyjskiej ropy uderza nie tylko w nas, ale również w inne kraje, głównie w Niemcy. Dodajmy, że przede wszystkim dlatego sprawą błyskawicznie zajęła się Unia Europejska. Mamy okazję pokazać Niemcom, że Rosjanie – wbrew temu, jak nasi zachodni sąsiedzi chcieliby ich widzieć – nie zawsze są godnym zaufania partnerem.

Przy okazji można podkreślić, że infrastruktura naftowa jest stanowczo za uboga i warto ją uzupełnić. Projekt rurociągu transkaspijskiego, przez który do Europy może trafiać surowiec z Azji Środkowej, wydaje się tu jak najbardziej na miejscu. Ukraińców z kolei mamy szansź przekonać do intensywniejszych inwestycji w przedłużenie rurociągu Odessa-Brody. Oni także, w wyniku ostatnich poczynań Moskwy i Mińska, tracą. Być może skłoni ich to do przepatrzenia swoich stanowisk.

A gdyby powyższe działania się powiodły, możemy również postawić na porządku dnia sprawę gazu i jego transportu przez Europę. Skierowanie głównej energii na budowę linii, dzięki którym surowiec z Kazachstanu czy Iranu mógłby trafiać na nasz kontynent, mogłoby stanowić ciekawą alternatywę dla tzw. gazociągu północnego na dnie Morza Bałtyckiego, przeciw któremu od dłuższego czasu nasi politycy starają siź protestować. Na razie bezskutecznie.

Panowie Ministrowie weźcie się do roboty i wykorzystajcie nadarzającą się okazję.

Jak doszło do zbudowania reaktora służącego do przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych?

REKLAMA Czytaj dalej

Zbigniew Tokarz: Historia powstania tego urządzenia ma już ok. siedem lat. Pracowałem nad nim z grupą kolegów w mojej firmie Technologie Ekologiczne. Udało mi się wyprzedzić technologicznie i innowacyjnie międzynarodowe koncerny i rządowe instytuty badawcze z wielu krajów. Gospodarka odpadami to poważny problem, jeśli uświadomimy sobie skalę zjawiska, np. w Polsce rocznie produkuje się ok. półtora miliarda ton odpadów z tworzyw sztucznych. Jak wiadomo, wszystkie tworzywa powstają z ropy naftowej. W moim urządzeniu nie zachodzi nic innego jak odwrócenie tego procesu. Wyjątkowość technologii polega na tym, że dzięki niej można – w sposób całkowicie ekologiczny – przetwarzać odpady wprost z wysypisk – zanieczyszczone, nieprzygotowane i nie poddane sortowaniu. Oznacza to, że do recyklingu nie musimy dodatkowo dopłacać. A co otrzymujemy? Składniki służące do powtórnej produkcji zarówno nowych opakowań, paliw silnikowych (w rafinerii można je rozdzielić na benzynę, olej napędowy oraz resztki w postaci oleju średniego i ciężkiego) oraz oleju opałowego do systemów grzewczych. “T Technology” nadaje się do przetwarzania nawet skomplikowanych chemicznie tworzyw sztucznych – np. zderzaków, opon, części telewizorów.

Kilka miesięcy temu Ministerstwo Finansów uznało, że ponieważ zaliczka na projekty współfinansowane ze środków unijnych jest wypłacana z budżetu państwa, to pieniądze te powinny podlegać opodatkowaniu, choć docelowo będą pochodzić od Unii Europejskiej. Zdaniem Mieczysława Bąka, ministerstwo nagina w tej sprawie prawo, aby zwiększyć wpływy do budżetu. KIG domaga się od resortu finansów wydania jednolitej, wiążącej interpretacji na przyszłość.

Problem opodatkowania funduszy strukturalnych dotyczy firm szkoleniowych, izb gospodarczych, organizacji pozarządowych oraz osób zatrudnionych przy realizacji projektów unijnych.

W związku z pracami dotyczącymi systemu Zefir odprawy celne w imporcie będą realizowane do godziny 14:30,ponieważ wiąże się to z zamknięciem systemu Zefir.Zainteresowanych odprawami prosimy o kontakt z naszą agencją celną

Dobre, a nawet bardzo dobre nastroje musieli mieć w poniedziałek inwestorzy lokujący pieniądze w akcje banków notowanych na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych .
 

Takiej sesji jak wczoraj nie było w Warszawie od lata. Rosły praktycznie akcje wszystkich banków notowanych na GPW, a w przypadku niektórych spółek wczorajsze zamknięcie oznaczało nowe rekordy cenowe. Tak było w z akcjami PKO BP, Kredyt Banku czy BRE Banku, których kursy wzrosły wczoraj od 4 do 8 proc. Indeks branży skoczył w poniedziałek o 4,43 proc., zamykając się na poziomie 69,3 tys. punktów.
 

Niespodziewana hossa
 

Choć akcje banków rosną już od tygodni i papiery większości spółek z tej branży zdaniem analityków są już mocno przeszacowane, to wczorajsze wzrosty mocno zaskoczyły obserwatorów rynku. – Trudno znaleźć racjonalne wytłumaczenie dla tak dużych wzrostów na papierach banków. Żadne fundamentalne przesłanki na pewno ich nie tłumaczą – zauważa Marta Jeżewska, analityk Domu Inwestycyjnego BRE Banku. Podobne opinie wyrażają też inni analitycy, którzy nie kryją swojego zdziwienia hossą na bankowych papierach notowanych na warszawskim parkiecie.
 

PKO BP na czele
 

Królem poniedziałkowych notowań okazał się największy giełdowy bank – PKO BP. Akcje tej spółki były wczoraj najchętniej kupowanym papierem – obroty przekroczyły 216 mln zł, a kurs PKO BP wzrósł aż o 8 proc. osiągając nowe historyczne maksimum, 45,7 zł. Dobrze radziły sobie też inne bankowe spółki: akcje Kredyt Banku podrożały o ponad 7 proc, a BRE Banku o 4 proc.
 

W opinii analityków, dla inwestorów – szczególnie tych krajowych, którzy poszukują papierów o wysokiej płynności i dalszym potencjale wzrostu – specjalnie nie widać alternatywy dla banków. Papiery innych giełdowych tuzów – jak PKN Orlen, Telekomunikacja Polska czy KGHM – nie mogą się bowiem pochwalić podobną analityków dynamiką wzrostów.
 

Zdaniem daje się zauważyć też duże zainteresowanie zagranicznych inwestorów rynkami wschodzącymi, w tym i polskim. A akcje naszych banków zawsze cieszyły się ich dużą uwagą. I to mimo faktu, że wszyscy zdają sobie sprawę, że obecne wyceny największych rodzimych banków i tak już są bardzo wysokie.
 

• Komentarz
  Dariusz Nawrot, analityk BM BPH
  Koniec roku tradycyjnie jest najlepszy
  Trudno racjonalnie wytłumaczyć to, co stało się w poniedziałek. Dobra koniunktura dla banków utrzymuje się już od dłuższego czasu. Dobre wyniki finansowe w trzecim kwartale, zapowiedzi wypłaty wysokich dywidend czy stosunkowo duża płynność wszystko to sprawia, że papiery giełdowych banków należą do najchętniej kupowanych przez instytucjonalnych inwestorów. Należy też pamiętać, że w perspektywie mamy jeszcze ostatni kwartał roku, który jeśli chodzi o wyniki finansowe tradycyjnie już w bankach należy do najlepszych. Ale o tym wszystkim inwestorzy wiedzieli już od dawna. Myślę, że zadziałał tu też efekt domina – wzrost na walorach jednej spółki pociągnął za sobą wzrosty na akcjach pozostałych spółek z branży.

Wzrost płac w Polsce jest nieuchronny, prognozuje “Rzeczpospolita”. Zdaniem Witolda Orłowskiego z PricewaterhouseCoopers może on wynieść nawet 8-9 proc. To efekt dobrej sytuacji w gospodarce oraz spadku bezrobocia.

Przedsiębiorcy przewidują, że w całym 2006 roku wynagrodzenia wzrosną o ponad 5 proc., czyli nieco więcej niż rok wcześniej. Z badań NBP wynika, że 40 proc. firm ma już teraz kłopoty ze znalezieniem pracowników, a 50 proc. przewiduje, że w przyszłym roku podniesie płace. Teraz średnia miesięczna pensja wynosi brutto 2464 zł.

Wzrost wynagrodzeń na razie nie oznacza problemów dla gospodarki, ale jeśli żądania płacowe będą się utrzymywać, radość z wyższych zarobków szybko może się skończyć, ostrzega “Rzeczpospolita”. Niskie koszty pracy są bowiem jednym z najważniejszych czynników przyciągających do nas inwestorów zagranicznych. Kiedy budowanie fabryk przestanie się u nas opłacać, inwestorzy wybiorą Bułgarię i Rumunię, gdzie będą mogli pracownikom płacić dwu a nawet trzykrotnie mniej niż w Polsce.

Pojawiające się żądania płacowe mogą też zaszkodzić finansom państwa, ostrzega prof. Orłowski. – Budżet na 2007 rok skonstruowano bowiem przy założeniu, że poza grupami zawodowymi, które już mają obiecane podwyżki, np. lekarzami czy nauczycielami, nikt inny ich nie dostanie.

Jak wynika z badań przeprowadzonych na zlecenie “Rzeczpospolitej” przez GfK Polonia – pracujący Polacy, zarówno zatrudnieni etatowo jak i w inny sposób, w większości (70 proc.) uważają, że zarabiają tyle samo co rok wcześniej. Wyższe niż wtedy pensje ma 16 proc. z nas, przy czym spośród tych, którzy otrzymali podwyżki aż 54 proc. ankietowanych mówi, że nie przekroczyły one 5 proc., a tylko 3 proc. deklaruje, że podniesiono im uposażenie o więcej niż 25 proc.

Od dziś nie ma akcyzy na pudry, cienie do powiek, pomadki, tusze do rzęs czy perfumy. Wchodzi bowiem w życie rozporządzenie Ministra Finansów znoszące 10-procentową akcyzę na kosmetyki kolorowe, dezodoranty i zapachy.

Blanka Chmurzyńska-Brown, dyrektor generalny Polskiego Związku Pracodawców Prywatnych Branży Kosmetycznej uważa, że decyzja ta wpłynie na obniżenie cen kosmetyków, choć nie od razu.

Dyrektor Chmurzyńska-Brown zwróciła uwagę, że minister Finansów Zyta Gilowska nieoczekiwanie podpisała 11 listopada rozporządzenie znoszące akcyzę na kosmetyki. Jej zdaniem, korzystny wpływ zniesienia akcyzy na kosmetyki odczujemy w przyszłym roku, prawdopodobnie już w pierwszym kwartale.

Dyrektor Polskiego Związku Pracodawców Prywatnych Branży Kosmetycznej podkreśla, że zazwyczaj przed Świętami Bożego Narodzenia firmy kosmetyczne prześcigają się w promocjach i dlatego mamy szanse już teraz na tańsze zakupy.

Jej zdaniem, producenci kosmetyków zaoszczędzone na akcyzie pieniądze będą mogli przeznaczyć na rozwój. Mogą to być inwestycje w rozbudowę fabryk czy w laboratoria. Blanka Chmurzyńska Brown podkreśliła, że ekspansja na rynek europejski jest tu kluczowa i dlatego część zaoszczędzonych na akcyzie pieniędzy producenci kosmetyków mogą przeznaczyć na konkurowanie na rynku europejskim, już teraz na równych prawach.

Polska była do dziś jedynym krajem unijnym, gdzie kosmetyki są objęte akcyzą.

Resort finansów ocenia, że do państwowej kasy wpłynie o 100 milionów złotych mniej z powodu likwidacji akcyzy na kosmetyki. Jednak zdaniem, Janusza Zielińskiego, eksperta Business Centre Club budżet może też liczyć na zwiększone wpływy. Zniesienie akcyzy na kosmetyki doprowadzi do spadku ich cen, to zwiększy sprzedaż i tym samym obroty – powiedział ekspert. Dodał, że większa sprzedaż kosmetyków oznacza większe wpływy do budżetu z tytułu podatków.

W czwartek kurs złotego nadal umacniał się do dolara idąc za rosnącym kursem EUR/USD. W stosunku do euro nasza waluta stabilizowała się. Nie zmieniły tego dane GUS, który poinformował, że PKB w trzecim kwartale wzrósł o 5,8 procenta (oczekiwano 5,5 procenta).

Najbardziej istotne było w tym raporcie to, że mocno rosną inwestycje (19,8 proc.), co daje szanse na dalszy, dynamiczny wzrost gospodarki.

Nie ulega wątpliwości, że na dłuższą metę takie dane są korzystne dla złotego. Pomogły już zresztą w popołudniowym umacnianiu się naszej waluty, która ruszyła za ciągle rosnącym kursem EUR/USD. Koniec dnia przyniósł umocnienie złotego do dolara i kosmetyczne osłabienie w stosunku do euro. Dzisiaj, jak to się często dzieje w piątek, możliwa jest korekta i lekkie osłabienie złotego, które niczego nie zmieni a układzie technicznym rynku.

REKLAMA Czytaj dalej

WGPW rozpoczęła sesję wzrostem, ale mniejszym od oczekiwanego, bo popyt hamowało słabe zachowanie rynków Eurolandu. Przed południem obóz byków usiłował podnieść indeksy, ale wynik tej próby był mizerny w wyniku czego właśnie od południa indeksy zaczęły się osuwać. Po raportach makroekonomicznych z USA ruszyły mocniej na południe, bo gracze przestraszyli się danych z rynku pracy (niepotrzebnie) i rosnącej presji inflacyjnej.

Najdziwniejsze było to, że słabo zachowywał się sektor surowcowy, mimo tego, że zarówno miedź jak i ropa drożały. Znakomicie nadal zachowywały się mniejsze spółki kontynuując swój euforyczny rajd. Kolejny raz rekordy pobiły indeks cenowy i MidWig. Wyglądało to tak jakby na dużych spółkach fundusze pilnowały się nawzajem przed końcem miesiąca. Tak często się u nas zdarza. Dziwić mogły tylko bardzo duże obroty.

WGPW rozpoczęła sesję wzrostem, ale mniejszym od oczekiwanego, bo popyt hamowało słabe zachowanie rynków Eurolandu. Przed południem obóz byków usiłował podnieść indeksy, ale wynik tej próby był mizerny w wyniku czego właśnie od południa indeksy zaczęły się osuwać. Po raportach makroekonomicznych z USA ruszyły mocniej na południe, bo gracze przestraszyli się danych z rynku pracy (niepotrzebnie) i rosnącej presji inflacyjnej. Najdziwniejsze było to, że słabo zachowywał się sektor surowcowy, mimo tego, że zarówno miedź jak i ropa drożały. Znakomicie nadal zachowywały się mniejsze spółki kontynuując swój euforyczny rajd. Kolejny raz rekordy pobiły indeks cenowy i MidWig. Wyglądało to tak jakby na dużych spółkach fundusze pilnowały się nawzajem przed końcem miesiąca. Tak często się u nas zdarza. Dziwić mogły tylko bardzo duże obroty.